Η κατανάλωση μανιταριών είναι προσωπική ευθύνη του καθενός. Καμιά πληροφορία αυτού του ιστολογίου δεν πρέπει να θεωρείται ως παρότρυνση για κατανάλωση οποιουδήποτε μανιταριού

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2008

ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟΥ

άρθρο του Στρατή Σπανέλλη

α. ΓΕΝΙΚΑ

Ο Μανταμάδος έχει μια ποικιλία βλάστησης. Βοσκότοποι, ελαιώνες, θαμνότοποι (με πουρνάρια ,κουμαριές, σκίνους) βαλανιδιές, πεύκα. Σε διάφορα μέρη βρίσκεις «αρτίτσ’» και γαϊδουράγκαθα και στις ρεματιές λεύκους (καβάκια) και αυτιλιές (ιτιές).
Η ποικιλία της βλάστησης ευνοεί πολλών ειδών μανιτάρια. Αν καταγραφούν μπορεί να φτάσουν και τα 500. Αυτό είναι βέβαια δουλειά επιστήμονα μυκητολόγου. Έχω παρατηρήσει περίπου 100 είδη ενώ έχουν ταυτοποιηθεί 60. Αρκετά ταυτοποιήθηκαν από τον Γιώργο Κωνσταντινίδη (ερευνητή -Γρεβενά) και αρκετά από τους Δημήτρη Δήμου και Ηλία Πολέμη (Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών) Πρόσφατα ιδρύθηκε ο σύλλογος «Μανιταρόφιλοι Λέσβου». Γίνεται συνεργασία των μελών του και συνεργασία με άλλους συλλόγους και ερευνητικά κέντρα (Πανεπιστήμια κλπ). Το αποτέλεσμα θα είναι να αυξηθούν οι γνώσεις πάνω στα μανιτάρια της Λέσβου.
Τα μανιτάρια που τρώνε στον Μανταμάδο (από παράδοση) είναι:

1. Δροσίτες (Agaricus campestris, Agaricus silvicola κλπ)
2. Λευκίτες (Agrocybe cylintracea και Pleurotus ostreatus)
3. Συκίτες (Agrocybe cylindracea και Pleurotus ostreatus)
4. Λαγκαδιώτες(Pleurotus fuscus var. Ferulae)
5. Κοκινίτες ( Lactarius deliciosus)
6. Κρασίτες ( Lactarius sanguifluus)
7. Πιπερίτες ( Russula delica)
8. Μαδίτες ( Lepista nuda) (ωμό έχει μία ουσία που βλάπτει το αίμα)
9. Λαγαρίτες (τούρκικα «ετ μανι’τάρ») (Clitocybe geotropa)

Λιγότερο γνωστοί είναι:

10. Αγκαθίτες ( Pleurotus eryngii*)
11. Πορδίτες (Handakea utriformis,Vascellum pratense*, Bovista plumbea*)
12. Σκούροι λαγαρίτες (Lepista rickenii και Lepista panaleola=luscina)
13. Μαργέλια (Melanoleuca politoinequalipes*)

Όλοι οι άλλοι θεωρούνται ψιακουρίτες.
Πολύ συνηθισμένα μανιτάρια στο Μανταμάδο είναι τα:
Macrolepiota procera (Παρασολάς) Φαγώσιμο το πιο γνωστό στην Ελλάδα . Εμείς δεν το τρώμε
Suillus bellinii (σφουγγαρίτης) Φαγώσιμο. Γίνεται τουρσί
Omphalotus olearius. Φυτρώνει συνήθως στις ρίζες της ελιάς. Δηλητηριώδες αλλά όχι θανατηφόρο
Amanita vittadinii* Φαγώσιμο
Τα είδη που έχουν * δεν τα έχω φάει. Επί πλέον μανιτάρια που βρέθηκαν στην περιοχή και έχω φάει είναι:
Amanita rubescens, Cantharellus cibarius , Clitocybe sqamulosa, Leccinum corsicum, Lycoperdon perlatum ,Sparassis crispa,Volvariella bombykina, Laetiporus sulphureus Tricholoma caligatum (είναι πικρό)
Επί πλέον μανιτάρια που βρέθηκαν στην περιοχή φαγώσιμα και δεν έχω φάει είναι
Chroogomphus rutilus* ,Pisolithus arrhizus*, Volvariella gloiocephala*, Macrolepiota phaeodisca*, Marasmius oreades*
Πληροφορίες για μανιτάρια μπορεί να βρει όποιος θέλει σε βιβλία και ιστοσελίδες. Τα επιστημονικά ονόματα που αναφέρω θα διευκολύνουν. Δίνω δύο ιστοσελίδες.
ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΟΙ ΛΕΣΒΟΥ manitarilesvos.blogspot.com
ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΟΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. www.manitari.gr



β. ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙΣ

Ο κίνδυνος δηλητηρίασης από άγρια μανιτάρια είναι υπαρκτός. Όπως υπάρχει και κίνδυνος ατυχήματος όταν ψαρεύουμε στη θάλασσα, όταν ανεβαίνουμε στις ελιές να ραβδίσουμε, όταν οδηγούμε αυτοκίνητο. Η ενημέρωση και η εφαρμογή των κανόνων μειώνουν στο ελάχιστο την πιθανότητα ατυχήματος.
Για να αποφύγουμε δηλητηρίαση προσέχουμε τα εξής.
1)Tα μανιτάρια που μαζεύουμε προσέχουμε να είναι ακριβώς ίδια με αυτά που έχουμε ξαναφάει, η αυτά που μας δείξανε η αυτά που περιγράφουν τα βιβλία.
2)Έχουν διαδοθεί αρκετές λαθεμένες απόψεις σε διάφορα σημεία της Ελλάδας. Παρακάτω θα αναφερθώ σε λαθεμένες απόψεις που έχω ακούσει στη Λέσβο. Να εφαρμόζουμε μόνο αυτές που λένε τα βιβλία.
Σε περίπτωση δηλητηρίασης
1)Πάμε στο Νοσοκομείο
2)Κρατάμε τον εμετό και σημειώνουμε τα συμπτώματα (καλό είναι και από πριν να έχουμε φωτογραφίες και κάποια αμαγείρευτα ). Αν βρεθεί το είδος του μανιταριού (ο σύλλογος μας μπορεί να βοηθήσει ) θα διευκολυνθεί η θεραπεία. Περισσότερα θα βρείτε σε βιβλία και ιστοσελίδες (ενδεικτικά: http://www.manitari.gr/manitaria/texts/dilitiriasis.htm)

Θα αναφέρω ορισμένα πράγματα που θεωρώ ότι είναι πολύ χρήσιμα σε τοπικό επίπεδο.
1)Το ποιο διαδεδομένο μανιτάρι στη Λέσβο είναι ο κοκκινίτης ( Lactarius deliciosus και το συγγενικό κρασίτης Lactarius sanguifluus). Υπάρχουν κάποια που μοιάζουν. Όταν πληγωθούν βγάζουν άσπρο γάλα. Αυτά είναι 3-4 ειδών (σε κάποια χωριά λένε το ένα πιπερίτη) είναι Lactarius δεν τα έχουμε ταυτοποιήσει όμως με βεβαιότητα.
Η άποψη που επικρατεί στη Λέσβο είναι ότι οι δηλητηριώδεις αμανίτες «βγάζουν γάλα είναι πικροί και μυρίζουν δυσάρεστα και αν δεν βγάζει γάλα είναι καλός». Η άποψη αυτή είναι λαθεμένη. Οι θανατηφόροι αμανίτες (φαλοειδής κλπ) δεν έχουν τίποτα από τα προηγούμενα και μία ποσότητα 50-100 γραμμαρίων μπορεί να προκαλέσει θάνατο.
Το γάλα είναι πράγματι ένδειξη δηλητηριώδους μανιταριού αλλά κανένας Lactarius δεν είναι θανατηφόρος.
2) Ένα άλλο μανιτάρι που αν και είναι φαγώσιμο χαμηλής ποιότητας το τρώμε στη Λέσβο είναι ο άσπρος =Russula delica (στο Μανταμάδο =πιπερίτης διαφορετικός από τον παραπάνω πιπερίτη ).
Και εδώ ισχύουν τα ίδια. Υπάρχουν 4 είδη που μοιάζουν (δύο Lactarius, δύο Russula) Τα δύο είδη μαυρίζουν μετά από λίγη ώρα όταν τα κόψουμε και τα άλλα δύο βγάζουν άσπρο γάλα. Δεν τα έχουμε ταυτοποιήσει με βεβαιότητα. Πάντως κανένας Lactarius και κανένας Russula δεν είναι θανατηφόρος.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Όπως και εγώ δεν θα τρώμε από αυτά τα άγνωστα είδη (προς το παρόν) που περιγράφονται στο 1 και 2. Αλλά αν φάει κανένας κατά λάθος (ξέρω ότι κάποιοι έφαγαν) δεν χρειάζεται πανικός. Δεν είναι θανατηφόρα. Να πάμε αν χρειαστεί στο γιατρό και στο νοσοκομείο αλλά όχι στην Αθήνα. Ο σύλλογος θα στείλει αυτά τα μανιτάρια σε εργαστήρια οπότε αργότερα θα ξέρουμε με σιγουριά ποια ακριβώς είναι.
3)Φαγώσιμα μανιτάρια είναι και οι λευκίτες (Agrocybe cylintracea και Pleurotus ostreatus).Οι τοπικές ονομασίες είναι λαθεμένες (τις αναφέρω για διευκόλυνση). Πρώτον έχουμε ήδη δύο διαφορετικά είδη φαγώσιμα με το ίδιο όνομα, δεύτερον τα μανιτάρια φυτρώνουν και σε άλλα δέντρα ,π.χ. συκιές ( ο ostreatus φυτρώνει και πάνω σε έλατα) και τρίτο πάνω σε λεύκο έχω βρει και άλλα 4-5 είδη (δεν είναι συνηθισμένα και βρέθηκαν σε νεκρό ξύλο). Το ένα είναι το Volvariella bombykina το οποίο και έφαγα. Το άλλο είναι το Ossicaulis lignatilis που δεν τρώγεται. Τα υπόλοιπα δεν έχουν ταυτοποιηθεί
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Δεν τρώμε ένα μανιτάρι με ένα μόνο κριτήριο.(Π.χ. πάνω σε λεύκο) Να το επαληθεύσουμε με κάποιον που το έχει ξαναφάει . Να το βρούμε στη βιβλιογραφία και να επαληθεύσουμε λεπτομέρειες. Το cylindracea έχει ευχάριστη μυρουδιά και δακτυλίδι. Το lignatilis έχει δυσάρεστη και δεν έχει δακτυλίδι.
4)Οι δροσίτες (Agaricus) είναι πολλών ειδών (20-30) Να ελέγχουμε και από κάτω τα σημάδια μην τυχόν δεν είναι δροσίτης (π.χ. είναι άσπρος από κάτω).Υπάρχουν και τοξικοί δροσίτες (όχι θανατηφόροι).Έχουν δυσάρεστη μυρουδιά (ιώδιο) και κιτρινίζουν στο άγγιγμα.
5)Μια άλλη άποψη που κυκλοφορεί στη Λέσβο είναι ότι οι σφουγγαρίτες δεν τρώγονται. Αρκετά είδη τρώγονται και μάλιστα μερικά είναι πολύ καλής ποιότητας και φυτρώνουν και στη Λέσβο. Χρειάζονται όμως γνώσεις και στη συλλογή και στο μαγείρεμα. Αρκετοί είναι δηλητηριώδεις.
5)Το ποιο επικίνδυνο θανατηφόρο μανιτάρι Amanita phalloides (και δύο ακόμα που μοιάζουν) δεν έχει βρεθεί στο Μανταμάδο. Έχει βρεθεί στην Αγιάσο. Είναι πιθανό να υπάρχει στα μέρη μας αφού έχουμε βαλανιδιές και πουρνάρια. Δεν τρώμε κάτι παρόμοιο οπότε είναι δύσκολο να έχουμε τέτοια δηλητηρίαση. Πάντως έχουν σημειωθεί θανατηφόρες δηλητηριάσεις στον κόσμο μπερδέψανε Russula virescens με Amanita phalloides. Πιθανότατα δεν είχαν δει σε φωτογραφία φαλοειδή και δεν είχαν καμία πληροφόρηση. Οι διαφορές είναι ουσιώδεις . Ο φαλοειδής έχει δακτυλίδι στο πόδι και θήκη (βόλβα) στη βάση του ποδιού. Το να μην τρώμε μανιτάρια επειδή κάποιοι μπερδέψανε τα δύο αυτά είδη ισοδυναμεί με το να μην μπαίνουμε στο αυτοκίνητο επειδή κάποιος σε επαρχιακό δρόμο έτρεχε με 150-200 και σκοτώθηκε.
6)Δύο πληροφορίες έχω στη Λέσβο για θανάτους από Μανιτάρια. Μία στην Αγιάσο και μία στο Μεσότοπο. Βιότοποι καστανιά και βαλανιδιά. Πιθανότατα λοιπόν φαλοειδής. Αυτό που ξέρουμε είναι έφαγαν αμανίτις. Τίποτα άλλο.
Σήμερα σε περίπτωση δηλητηρίασης εκτός από τις ιατρικές μεθόδους μπορούμε να δείξουμε στον ασθενή από μία ιστοσελίδα τα 15 θανατηφόρα μανιτάρια που καταγράφηκαν στην Ελλάδα. Μπορεί να καταλάβει αν ήταν κάποιο από αυτά.. Μπορεί ακόμα να βρούμε το μανιτάρι να το φωτογραφήσουμε και μέσα σε 2 λεπτά να στείλουμε ηλεκτρονικά φωτογραφία σε ερευνητές εκτός Λέσβου και εκτός Ελλάδας .Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι να δοθεί κατάλληλο φάρμακο και να μην έχουμε θάνατο.

γ. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Εφ όσον έχουν δοθεί τα επιστημονικά ονόματα των μανιταριών του Μανταμάδου μπορεί κανένας να βρει φωτογραφίες από βιβλία και ιστοσελίδες. Θα δώσω μερικές φωτογραφίες που τραβήχτηκαν στη Λέσβο, εκφράζουν κάτι από τη Λέσβο ή είναι μανιτάρια σπάνια στην υπόλοιπη Ελλάδα.
1. Agrocybe cylintracea Πάνω σε Λεύκο



















2. Pleurotus ostreatus Πάνω σε Λεύκο (31-10-05)















3. Αγνωστο Πάνω στο Λεύκο του 2 (31-10-07)














4. Ossicaulis lignatilis Πάνω στο Λεύκο του 2 (29-03-08)
















5. Volvariella bombykina. Πάνω σε Λεύκο (19-06-08)














6. Αγνωστο Πάνω σε Λεύκο (11-07-07)















7. Russula delica ( και 3 άλλοι άγνωστοι Russula)














8. Russula delica ( και ένας άγνωστος Lactarius-Αγιάσος)














9. Lepista rickenii (19-11-07)



















10. Laetiporus sulphureus (18-10-06)














11. Leccinum corsicum (11-4-08)

















12. Amanita vittadinii (30-10-07)


















13. Macrolepiota phaeodisca (27-10-07)















14. Tricholoma caligatum (28-12-04)














15. Melanoleuca politoinequalipes (Μαργέλια ) (5-03-07)














16. Clitocybe sqamulosa (2-11-07)















17. Pleurotus fuscus var. Ferulae. Λαγκαδιώτες (25-10-05)













18. Amanita phalloides (Αγιάσος) (23-10-05)
















Σημείωση. Με τις φωτογραφίες και μόνο μπορεί να ξεγελαστούμε. Όταν τα μανιτάρια τα δούμε επί τόπου στο δάσος έχουμε πολύ καλύτερη γνώση. Αν διαβάσουμε και βιβλία ακόμα καλύτερα. Οι επιστήμονες έχουν προσέξει λεπτομέρειες. Πχ το δακτυλίδι είναι γραμμωτό, το πόδι είναι κούφιο, το γάλα μεταχρωματίζεται σε 5 λεπτά. Επί πλέον επισημαίνουν και με ποια δηλητηριώδη μπορεί να μπερδευτεί και ποιες διαφορές έχουν. Μερικά είναι ωμά είναι τοξικά και καλομαγειρεμένα φαγώσιμα (πχ. Το εκλεκτό φαγώσιμο Amanita rubescens).
Επισημαίνω τρεις διαφορές του Leccinum corsicum (σπάνιο) με το συνηθισμένο Suillus bellinii. Το Leccinum βρέθηκε Άνοιξη. Το Suillus έχει κόλα στο καπέλο και κουκίδες στο πόδι. Οι επιστήμονες βέβαια θα ξέρουν και άλλα.

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

3η Πανελλήνια Φθινοπωρινή Συνάντηση Μανιταρόφιλων

...στο Λειβαδίτη Ξάνθης

1 & 2 Νοεμβρίου 2008



Αναζήτηση μανιταριών στο μοναδικό δάσος σημύδας της Ελλάδας, αναζήτηση τρούφας
με τα τρουφόσκυλα του Παναγιώτη Παναγιωτίδη, σεμινάρια μανιταρογνωσίας, μανιταρόσουπα και μανιταρόπιτα, έκθεση μανιταροφωτογραφίας, ζωντανή μουσική με τους Manitarock.

Διοργάνωση: Μανιταρογνωστικός Σύλλογος Ξάνθης

Πληροφορίες: Άγγελος Παπαδημητρίου: 6974 886852

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

ΕΞΟΡΜΗΣΕΙΣ

Σε αυτή τη δημοσίευση απαντάμε στα σχόλια με τις πρώτες εξορμήσεις μας, τα αποτελέσματα και τυχόν πληροφορίες απο εξορμήσεις μελών και φίλων που δεν έχουν διαδικτυακή ευχέρια.

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008

Σαν ευχή...

ένα παραδοσιακό τραγούδι... για τις μέρες αυτές... σαν ευχή. Ευχαριστούμε την bloger Δήμητρα που μας έστειλε την ηχογράφηση (από τα Μουσικά Σταυροδρόμια στο Αιγαίο, έκδοση του Πανεπιστημίου Αιγαίου)




Αριστείδης

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008

Βγήκαμε τη βόλτα μας...

Μετά τις βροχές στην αρχή της βδομάδας είπαμε να πάμε για ανίχνευση κυρίως για να αρχίσουμε να αποκτούμε εικόνα πως είναι τα βουνά μετά αυτές τις βροχές. Στην Αμαλή -επείδή από δω μεριά μάλλον έβρεξε πιο πολύ - κάτω από τα πευκατσίγκανα κρατούσε λίγη υγρασία αλλά φυσικά κανένα σημάδι για μανιτάρι. Στον Όλυμπο απ' την άλλη ξεραΐλα. Μόνο κάτι ξερά μανιταράκια απέναντι στο σανατόριο. Η βόλτα όμως ήταν πολύ ωραία. Κόψαμε άγρια μέντα, τσιμπολογήσαμε αχλάδια και μήλα, την πέσαμε στη σκιά και ρουφήξαμε εικόνες και μυρωδιές...

Αριστείδης, Κώστας, Παναγιώτης

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2008

Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριού: Το κορυφαίο γεγονός μανιταροφιλίας και μανιταρογνωσίας στην Ελλάδα




Για 6η χρονιά μανιταρόφιλοι από όλες τις περιοχές της χώρας συγκεντρώθηκαν στα Γρεβενά, το τετραήμερο από 21 έως 24 Αυγούστου, αντάλλαξαν γνώσεις και εμπειρίες, δοκίμασαν μανιταρογεύσεις και τοπικά προϊόντα, παρακολούθησαν συναυλίες από 14 μουσικά συγκροτήματα και απόλαυσαν τα νερά του Βενέτικου και τα δάση της Πίνδου.
Ειδικά φέτος, τη Γιορτή επισκέφτηκε και συνεργείο επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της βράβευσης επιλογής του Νομού Γρεβενών ως τουριστικού προορισμού του προγράμματος ΕDEN (European Destinations of ExdcelleNce) καθώς και συνεργείο του σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη, προκειμένου να κινηματογραφήσουν σκηνές από τη Γιορτή για τις ανάγκες μαις ταινίας που παρήγγειλε ο Δήμος Γρεβενών.
Η άνευ προηγουμένου προσέλευση των μανιταρόφιλων (περισσότεροι από 12.000 επισκέπτες υπολογίζεται ότι πέρασαν φέτος από τη Γιορτή στη διάρκεια του τετραημέρου) και το πρωτοφανές ενδιαφέρον για δημοσιογραφική κάλυψη της Γιορτής που έδειξαν τα Μ. Μ. Ε. σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, επιβεβαίωσαν για ακόμη μία φορά ότι η Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριού αποτελεί το κορυφαίο γεγονός μανιταροφιλίας και μανιταρογνωσίας που διοργανώνεται στη χώρα μας.
Η Γιορτή συνδιοργανώνεται από τους Μανιταρόφιλους Δυτικής Μακεδονίας και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Γρεβενών που χρηματοδοτεί τη Γιορτή.
Το μεγαλύτερο μέρος της Γιορτής, τόσο στο σχεδιασμό όσο και στην υλοποίησή του βασίστηκε και φέτος στην εθελοντική προσφορά εργασίας που προσέφεραν μανιταρόφιλοι κυρίως από τη Δυτική Μακεδονία άλλα και από την Ξάνθη, τη Νάουσα, τη Θεσσαλονίκη, τη Χαλκιδική, τη Λάρισα, τα Τρίκαλα, το Βόλο, την Αθήνα και τη Λέσβο.
Τη Γιορτή υποστήριξαν και οι: Δήμος Γόργιανης, Δήμος Γρεβενών, Μ.Ο.Γ., Μανιταρόφιλοι Ξάνθης, Μανιταρόφιλοι Θεσσαλίας, Μανιταρόφιλοι Λέσβου, Μανιταρόφιλοι Μεσογαίας Αττικής και Μανιταρόφιλοι Ηπείρου, ενώ χαιρετισμό έστειλε και ο νεοσύστατος Μυκητολογικός Σύνδεσμος Κύπρου.
Στο χώρο της Γιορτής λειτούργησαν ταβέρνες, αναψυκτήρια, παιδότοπος, εργαστήρι μυκητογνωσίας, παζάρι τοπικών προϊόντων με έμφαση στα μανιταροπροϊόντα, έκθεση φωτογραφίας, έκθεση βιβλίου, έκθεση φυσικής ξυλογλυπτικής του Γιάννη Ντίνα, έκθεση μανιταροζωγραφικής της Νικολέττας Σγουρίδη, έκθεση μανιταροπυρογραφίας της Δέσποινας Κλεισιάρη, έκθεση μανιταροκοσμημάτων της Ντιάνας Ράπτη, έκθεση μανιταρογλυπτών της Φανής Σκαμάγκη και της Λίτσας Μήττα και έκθεση μανιταροδιακοσμητικών της Στέλλας Παλαντζά.
Στη διάρκεια της μέρας οι επισκέπτες και οι κατασκηνωτές απόλαυσαν τα πεντακάθαρα νερά του Βενέτικου κάνοντας κολύμπι, φυσικό υδρομασάζ, λασπόλουτρα και κανό, εναέριο πέρασμα πάνω από το Βενέτικο, αναρρίχηση, καταρρίχηση από τη Γέφυρα του Σπανού, πήραν μέρος σε συζητήσεις μανιταρογνωσίας, είχαν την ευκαιρία να δουν τα μικροσκοπικά χαρακτηριστικά των μανιταριών μέσα από το μικροσκόπιο στο εργαστήρι μυκητογνωσίας, αγόρασαν τοπικά προϊόντα και δοκίμασαν τις μοναδικές μανιταρογεύσεις στο περίπτερο του Συλλόγου.
Οι μικροί επισκέπτες διασκέδασαν στο τραμπολίνο και στον παιδότοπο έπαιξαν δημιουργώντας με χρώματα, πινέλα, πηλό, παιδικά βιβλία και επιτραπέζια παιχνίδια με θέμα το μανιτάρι, που για πρώτη φορά φέτος ετοίμασε η Λίτσα Μήττα.
Το απόγευμα της Παρασκευής η Δήμητρα Βέργου μαγείρεψε ζωντανά μπροστά στους μανιταρόφιλους, παρουσιάζοντας συνταγές με μανιτάρια από το βιβλίο της που κυκλοφόρησε πρόσφατα.
Στην έναρξη των εκδηλώσεων απηύθυναν χαιρετισμούς οι Δήμαρχοι Γόργιανης και Γρεβενών κ. Τσιάρας και Νούτσος, ο Νομάρχης Γρεβενών Δ. Κουπτσίδης και ο τοπικός βουλευτής και Υπουργός Χ. Φώλιας, ενώ βραβεύτηκε από τους Μανιταρόφιλους Δυτικής Μακεδονίας ο Χ. Παπαδημητρίου για την προσφορά του στις Πανελλήνιες Γιορτές Μανιταριού.
Το πρωί του Σαββάτου έγινε εξόρμηση για συλλογή μανιταριών στην περιοχή Μικρολιβάδου και εξόρμηση για αναζήτηση τρούφας από τους τρουφοσυλλέκτες Παναγιώτη Παναγιωτίδη, Γιώργο Σέτκο και Νικολέττα Σγουρίδη, με τα εκπαιδευμένα τρουφόσκυλά τους που φέτος εξώρυξαν τρούφες ακόμα και στο χώρο της κατασκήνωσης (Tuber rufum) και στο χώρο στάθμευσης (Tuber excavatum). Στη διάρκεια του τετραημέρου η Νικολέττα Σγουρίδη έκανε την πρώτη πανελλήνια καταγραφή του υπόγειου μανιταριού Stephensia bombycina στον Έλατο Γρεβενών, ενώ μαύρες τρούφες του είδους Tuber aestivum βρέθηκαν στον Βατόλακκο και στο Καρπερό Γρεβενών.
To απόγευμα της Κυριακής οι μανιταρόφιλοι παρακολούθησαν σεμινάρια μανιταρογνωσίας από τον Γιώργο Κωνσταντινίδη και τον πρόεδρο των Μανιταρόφιλων Ξάνθης 'Άγγελο Παπαδημητρίου, στην κατάμεστη αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου στο Κηπουρειό.
Η είσοδος και η κατασκήνωση όπως κάθε χρόνο ήταν ελεύθερη, ενώ στους επισκέπτες προσφέρθηκε δωρεάν μανιταρόσουπα και μανιταρόπιτα.
Οι μανιταρόφιλοι ανανέωσαν το ραντεβού τους για την 1η Νοεμβρίου, στην 3η Πανελλήνια Φθινοπωρινή Συνάντηση Μανιταρόφιλων, στο Λειβαδίτη Ξάνθης.

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2008

Καλό (και βροχερό) φθινόπωρο

¨Βρέξι παππού,στάρια παντού
Μες τα χουραφέλια σκόρδα τσι κρουμδέλια
Να φαν τα Λευτερέλια τσι τα Παναγιωτέλια...
πουλλά μαν'ταρέλλια"
(παραλλαγή το τελευταίο)

Καλό φθινόπωρο...
Από το Δ.Σ. του συλλόγου